Día de Acción Global contra a Incineración de Residuos e polas Alternativas de Lixo Cero (8 de novembro do 2013).

A Alianza Global para Alternativas á Incineración / Alianza Global contra a Incineración (GAIA) desexa convidar a membros e grupos aliados a unirse ó 13º Día de Acción Global contra a Incineración de Residuos e polas Alternativas de Lixo Cero o próximo 8 de novembro de 2013.

Asina a Resolución Global contra a Incineración de Residuos e polas Alternativas de Lixo Cero

Neste ano 2013, o Día Mundial de Acción sobre lixo e a incineración será parte do Mes de Acción Global contra a Enerxía Sucia organizada por unha coalición de redes internacionais. Este mes de Acción é un esforzo unitario para esixir a transformación dos nosos sistemas de enerxía a favor de solucións sustentábeis e de base comunitaria. Convidámoslles a visitar a páxina web onde atoparás máis información: http://reclaimpower.net/  .

-A incineración de residuos contamina ás persoas e ó medio ambiente. Os residuos quéimanse en incineradoras convencionais, en incineradoras de dúas etapas, como a gasificación, e mesturados con outros combustíbeis fósiles que se queiman en fornos de cemento e centrais eléctricas. Mercurio, dioxinas, chumbo e outras sustancias tóxicas proveñen da queima de residuos. As incineradoras emiten máis dióxido de carbono (CO2) por unidade de electricidade que as plantas eléctricas de carbón.

-A Enerxía das incineradoras é non renovábel: papel, plástico e metais proveñen de recursos naturais finitos, como os bosques que están a ser xa moi esgotados. Plásticos e neumáticos son tamén combustíbeis fósiles. A queima destes recursos xera unha demanda de máis “residuos” e non favorece as solucións reais: a redución, a reutilización, a reciclaxe e a compostaxe de residuos.

-Todas as incineradoras, incluída a gasificación, pirólisis e plasma de arco, son unha perda enorme de enerxía. Debido ó baixo poder calorífico dos residuos, as incineradoras só son capaces de facer pequenas cantidades de enerxía, á conta da destrución de grandes cantidades de materiais reutilizábeis. A incineración de residuos alimenta o círculo vicioso causante do cambio climático: a extracción de novos recursos da terra, o seu procesamento nas fábricas, transportalos por todo o mundo, para logo perdelos en incineradoras e vertedoiros. Pola contra, as prácticas de lixo cero como a reciclaxe e a compostaxe poden conservar de tres a cinco veces a cantidade de enerxía producida pola incineración de residuos.

-Lixo Cero crea postos de traballo, aforra diñeiro e é unha estratexia esencial para combater o cambio climático. Segundo o Cuarto Informe de Avaliación do IPCC sobre o cambio climático “a minimización de residuos, a reciclaxe e a reutilización representan un potencial importante e cada vez maior para a redución indirecta das emisións de gases de efecto invernadoiro a través da conservación ou de materias primas, a enerxía e mellorar a eficiencia dos recursos e a redución dos combustíbeis fósiles.”

-Lixo Cero é unha meta alcanzábel que se está aplicando con éxito en cidades de todo o mundo – en contraste coa idea primitiva da queima dos residuos.


Publicado en Comunicados | Etiquetado , , , , | Comentarios desactivados en Día de Acción Global contra a Incineración de Residuos e polas Alternativas de Lixo Cero (8 de novembro do 2013).

A ILP contra a incineración, semente de futuro.

Hai máis dun ano algúns/as tiñamos escasos datos e conciencia sobre a xestión do lixo en Galiza, como moito unha opinión difusa sobre o que habería que facer. Tendemos a confiar en que as cousas se van facendo, confiamos en quen nos goberna, por que o ía facer mal? Nos medios de comunicación manéxanse a cotío os termos e as palabras que agora tamén manexamos nós. Onde estaba a necesidade dunha nova lei?

Entón o conselleiro Agustín Hernández anunciou a decisión de construír unha planta de tratamento de residuos baseada na incineración en O Irixo. Grazas a el soubemos a verdade. E non nos gustou. Por iso constituímos asociacións, organizamos foros onde se aportou información relevante e veraz, fomos interlocutores das autoridades até que estas o consideraron oportuno para os seus intereses, convocamos á veciñanza da comarca e o país a expresar o noso rexeitamento na rúa, sempre respectuosamente. E chegou xuño coa perspectiva das eleccións autonómicas.
As plataformas tentabamos aproveitar o noso espazo mediático e a Xunta trataba de “matar” a cuestión por todos os medios. A decisión sobre o Irixo seica estaba tomada pero esperábase o momento “oportuno” para anunciala. Esa decisión só se refería á localización da nova planta, non ao cambio de modelo.
sen embargo, moito/as tivemos sempre claro o seguinte argumento: é de recibo rexeitar a “merda” a carón da casa pero mirar para outro lado se lla levan ao veciño ou a outro pobo? Se non é bo para nós, non o será para ninguén. Por iso tiña pleno sentido formular unha opción ambiciosa e construtiva e non deixar “matar” a verdadeira cuestión: a Iniciativa Lexislativa Popular (ILP) contra a incineración e a favor dos tres “Rs” (Redución, Reutilización e Reciclaxe).
Porque as cifras, as poucas que se saben, din onde estamos. Un 75% do lixo que xeramos é material orgánico ou papel ou vidro ou envases lixeiros; polo tanto, é totalmente posíbel reaproveitalo para a sociedade e a economía aplicando tecnoloxías non demasiado complicadas e suficientemente testadas no noso contorno xeográfico, na UE e, nomeadamente, en Alemaña, ese país. Pero SOGAMA non é capaz de aproveitar máis dun ridículo 2%. O resto, ou se queima ou se mantén nun vertedoiro.
É dicir, aínda por riba de estarmos “alimentando” cos nosos impostos unha pésima solución, esta non é a solución. Pola contra, a ILP propón cousas moi sensatas:
1. para obter resultados hai que gastar ben os cartos. Os investimentos públicos deben respectar a xerarquía de sistemas de tratamento de residuos que establecen tanto a normativa europea e a estatal como incluso a galega (aprobada polo goberno bipartito). Sen embargo, se construímos outra incineradora (sexa cal sexa a comarca ou lugar) e gastamos dous centos millóns de euros longos nesta opción, canto vai quedar para os outros sistemas de tratamento? Seguiremos reciclando o que reciclamos e reducindo o lixo xerado só mentres sigamos coa crise. Este goberno ten intención de gastar cantidades inxentes en ampliar o megavertedoiro de Areosa e a capacidade de incineración. Esa é a verdade dos cartos gastados e dos xa comprometidos.
2. SOGAMA veu a resolver o problema dos vertedoiros incontrolados, onde o resolveu, e pouco máis. Os resultados mudarán cun mapa racional de plantas de tratamento centradas na recuperación de materiais reciclábeis e a compostaxe da porción orgánica, que estean situadas próximas á poboación. Sigamos o “modelo Lousame”, exemplo incluso a nivel estatal. Tamén contribuiremos decisivamente á educación cidadá. Quen agora nos goberna non confiou na xente. Hai que educar e investir en cidadanía, e a cidadanía mellorará as cousas.
3. é indiscutible que unha incineradora é altamente contaminante. O conselleiro Hernández simplemente tivo un mal día cando garantiu que a planta de O Irixo causaría un impacto “cero”. Polo tanto, quen siga a lucrarse cunha incineradora, porque isto é tamén, como non, un negocio, debería abonar un canon. E cos cartos obtidos reforzaríanse as outras opcións, moito menos lesivas.
4. o/as docentes sabemos que non podemos nin debemos tratar a todo o alumnado por igual. Somos distintos/as e hai que darlle a cada quen o que precisa. É dicir, non se pode propor o mesmo esquema para todas as zonas de Galiza porque son realidades diferentes. Non é o mesmo xestionar o lixo xerado en Vigo e na súa comarca que facelo na de Lalín. Pero a realidade é que iso é o que está a pasar.
E con estas ideas e un texto que as articula organizámonos e lanzámonos a comunicarlle á xente a nosa proposta. Na campaña de divulgación e recollida de sinaturas, negalo sería necidade, houbo días bos e días nefastos, pero fomos quen de entregar en tempo e forma máis de 21.000 sinaturas. O noso traballo e a vontade de todas e cada unha dos galego/as que asinaron ben mereceron que o Parlamento de Galiza, e por ende o grupo maioritario nel, nos explicara con detalle e sen demagoxias se a nosa proposta era boa ou mala, e o porqué de tal decisión.
Que aconteceu finalmente na sesión onde se debatiu a toma en consideración da ILP? O PP votou negativamente e a oposición (BNG, AGE e PSdeG-PSOE) votou a favor. Non acadamos o obxectivo máximo pero hai outros que temos sobradamente cumpridos. E estes, na nosa opinión, son igual de valiosos. A ILP non morreu necesariamente coa votación do día 14 de maio.
Moito/as poden considerar que o esforzo non valeu de nada. Dirán iso de “xa volo diciamos”. Mais os temas nunca se resolven o primeiro día. É necesario insistir e perseverar. Moita xente, incluso algunha que non asinou ou non considerou acertado contribuír á campaña de recollida de sinaturas, está absolutamente convencida de que os nosos argumentos son válidos. Sábeno. Esa é unha semente que frutificará.
Por outra banda, o Partido Popular, aínda en Galiza, non ocupará eternamente a Xunta, e as forzas que o substituirán votaron a favor da ILP e do que esta propón. Non imos a debullar matices, que os hai e importantes, moi importantes. O esencial é que as forzas políticas que deben ser alternativa anunciaron o seu voto a favor da ILP. Esa é outra semente.
Neste sentido, anuncios como o xa feito polo goberno municipal de Pontevedra de estudar a viabilidade dunha planta comarcal para o tratamento de residuos é unha aposta valente á que se deberían unir outras. Galiza non é só a Xunta. Hai outras instancias de poder político que se poden mobilizar para establecer debates e posibilitar alternativas que resolvan situacións urxentes, neste e noutros ámbitos. É cuestión de tempo. Esa é outra semente.
As ideas da ILP frutificarán. Hai xente que se ergue todos os días coa idea que só pensemos na crise e as súas consecuencias. Pero a crise só se resolverá con iniciativas de intervención na economía e na sociedade. Iniciativas creativas, produtivas, dinamizadoras, con rendemento a medio e longo prazo. Nós apostamos pola educación, pola creación de máis e mellor emprego, por actividades non lesivas que solucionan problemas, pola saúde pública. Esas tamén son sementes de futuro.
Pero non debemos agardar sentado/as. Debemos seguir facendo labor de concienciación e información da situación e das alternativas. A ILP a favor dos tres “Rs” non foi un fin en si mesmo. A ILP foi un medio para gañar o futuro. Vémonos alí.
Texto de Xosé Manuel López Fernández (Voceiro da Plataforma Incineradora Deza NON)  publicado no CERNA 69
Publicado en Artigo | Etiquetado , , , , , , | Comentarios desactivados en A ILP contra a incineración, semente de futuro.

O PP tumba a ILP a prol dos 3R e aposta pola incineración dos residuos

ilp no parlamento.reducA Comisión Promotora da ILP e todas as entidades que con ela teñen colaborado ao longo do proceso de redacción e difusión do texto e recollida de sinaturas, desexamos manifestar o seguinte:

1º Lamentamos fondamente a decisión do Partido Popular de rexeitar considerar as bondades do texto que se formulaba e as solucións que sen dúbida achegaría ao problema que supón na nosa terra a situación actual do tratamento dos residuos que tod@s @s galeg@s xeramos día a día. E lamentamos tamén as razóns esgrimidas para facelo.

2º As máis de 21000 sinaturas que apoiaron o texto fannos concluír, tamén, que debemos  seguir traballando por facer que a Xunta de Galicia varíe radicalmente o rumbo neste tema. O seguinte paso que daremos desde a Comisión Promotora da ILP e da Plataforma Galega contra a Incineración será elevar unha denuncia nas instancias europeas correspondentes para demostrar que se están a incumprir as directivas europeas relativas a esta cuestión. E das posibles consecuencias desta denuncia terá que responder o Goberno. Unha vez máis, os textos din o que din, pero a realidade e os investimentos contidos no Plan de Residuos vixente incumpren a lei de xeito alarmante.

3º Valoramos moi positivamente todas as intervencións dos portavoces dos grupos da oposición durante o debate e cremos que esa é a semente que agromará no futuro. Semella que acadar este consenso foi doado, pero non o foi. Os debates producidos e os consensos acadados teñen que dar necesariamente o seu rendemento máis cedo que tarde.

manolo4º Porén, o goberno da Xunta, e o partido que o sustenta, seguen agochándose en  mentiras como “vertedoiro controlado” (referido ao vertedoiro da Areosa) ou “valorización enerxética” (referido a SOGAMA), para xustificar a súa irracional aposta pola incineración. O seu discurso foi o mesmo que deron no parlamento hai 17 anos, cando a incineradora de SOGAMA aínda estaba en proxecto, e aínda non habían 3 millóns de toneladas de lixo soterradas en Cerceda. O vertedoiro de Areosa non fai máis que medrar, probablemente de xeito descontrolado, e este goberno terá que facer algo. Unha nova incineradora non é a solución.

CONSIDERACIÓNS FINAIS

Segundo o PP a incineración é compatible e complementaria á reciclaxe; por iso o PXRUG 2010-2020 inviste un 2% en prevención e un 43% na nova incineradora. Semella que así non se vai reducir a xeración de residuos.

No país xa temos exemplos de boas prácticas. A planta comarcal do Barbanza acada cifras de reciclaxe do 50% e noutros municipios do estado acadan cifras do 80% e 90% de reciclaxe, con sistemas de recollida porta a porta e compostaxe. Polo tanto, a alternativa existe. Se temos unha incineradora que incinera o 50% dos residuos e sabemos que podemos reciclar até o 90%, é innecesario construír outra.

Sospeitamos que o que está a suceder é que se pretende facer “negocio” para uns poucos, non para o conxunto da cidadanía. De construírse unha segunda incineradora estaríamos hipotecando o futuro ambiental e o emprego do país. Un sistema baseado na reciclaxe xera 10 veces máis postos de traballo que un baseado na incineración impedindo a creación de máis de 2000 postos de traballo.

Queremos que na Galiza non se desboten recursos, queremos aproveitar os residuos mediante a reciclaxe, queremos compostar os restos orgánicos e convertelos en fertilizante para a terra, queremos políticas que aposten pola innovación para evitar a xeración de residuos, que aposte pola reutilización desbotando envases dun só uso que se pechen os ciclos, que se recollan separadamente os residuos para a súa correcta reciclaxe. A sociedade está preparada. Só precisamos vontade política.

video do debate no parlamento

Publicado en Comunicados | Etiquetado , , , , , , , , , | 1 Comentario

DISCURSO DE DEFENSA DA ILP ANTE O PLENO DO PARLAMENTO GALEGO

Tamén en  Solicitude tipo.

Imos falar do lixo, algo tamén moi próximo e cotián a todos e todas. Somos, a grande a maioría, parte desa cadea de comprar-usar-tirar, aínda hoxe predominante, por máis que nos últimos anos se tivera reducido no elo de “comprar”, en maior medida que no de “tirar”. Somos parte tamén da cadea de xestión dos residuos, o primeiro elo, o da separación dos diferentes materiais na orixe, nos fogares e do seu transporte e entrega no punto de recollida.

Desde 1998 a 2011 a xeración de lixo aumentou en 350.000 t, un incremento do 40%, cando o obxectivo era a redución das cantidades xeradas. Superamos xa os 400 quilos por persoa e ano, un dos poucos índices nos que converxemos con Europa. Velaí o primeiro fracaso, o da prioridade nº 1, a prevención. Un fracaso galego, e tamén da nosa relación con Europa.

Mais non todo foi negativo nestas dúas décadas de políticas ou supostas políticas de prevención e reciclaxe. A evolución da recuperación do vidro é un exemplo: dun 2% en 1995 pasamos a un 50% en 2009, o que é mostra de que Galiza pode mellorar.

O vidro, o papel, os envases e a materia orgánica suman o 85% do lixo, e todo isto é reciclábel se poñemos os medios. Son materias primas para a produción, a creación de emprego e a mellora da nosa relación coa natureza. Pero que facemos con estes materiais? Máis do 90% seguimos a vertelos ou queimalos.

Hai 17 anos que me tocou defender nesta mesma cámara a necesidade dunha lei en favor da prevención e da reciclaxe. Daquela non conseguimos mover ao goberno da Xunta, mais a realidade si o fixo, e xurdiron plans comarcais na Illa de Arousa, no Morrazo, no Barbanza, nas Mariñas e, tras o derrube de Bens, tamén na Coruña.

A incineradora de SOGAMA proxectábase para queimar o 100% do lixo, e viuse obrigada a reducir a súa capacidade a metade. Isto foi, en realidade, a súa salvación, pois permitiulle combinar o custoso tratamento por incineración co vertido a baixo custo, tantas veces incontrolado e denunciado, na Areosa. Hoxe o prezo da incineración segue subvencionándose grazas ao vertido na Areosa, e aínda así segue a ser deficiente e ao tempo a alternativa máis cara.

Pola contra, os plans comarcais tiveron a total oposición da Xunta. A planta do Morrazo sucumbiu a esta oposición. Mais sairían adiante outros, como o Life de compostaxe doméstica na Illa, e o plan do Barbanza, nº 1 en recuperación de materiais, na súa tipoloxía a nivel do Estado español.

En 2011 recuperáronse en Galiza 110.000 t de materiais reciclábeis. Deles, o 70% corresponde cos circuítos de papel e vidro, e non cabe dúbida que o mérito é maiormente da cidadanía, que co seu grao de area é responsable das maiores cantidades recuperadas, coa mellor calidade e o menor impacto ambiental.

O outro 30% recupérase nalgunha das tres plantas de tratamento. Mais aquí a desigualdade é manifesta: se Nostián múltiplica por 3 o índice de recuperación de SOGAMA, o Barbanza faino por 10. O proxecto do Barbanza acadou desde o comezo o cumprimento dos obxectivos mínimos da normativa europea en canto a recuperación de envases (e seguen a ser o único que cumpre hoxe), e mellorou progresivamente  a calidade do compost, hoxe apto para uso agrícola sen restricións.

Tamén Galiza é unha das comunidades pioneiras na difusión e introdución da compostaxe doméstica, grazas á iniciativa cidadá, municipal, e ecoloxista. Entre 5.000 e 10.000 vivendas sumáronse nos últimos 10 anos á compostaxe doméstica e comunitaria, o que indica unha vez máis o potencial da sensibilización e da educación ambiental.

Poderíamos sumar aquí, como beneficios ambientais os quilovatios xerados na planta de SOGAMA? Poderíamos, se non fose que por cada quilovatio xerado a partir do papel queimado deixamos de aforrar 4 quilovatios na súa reciclaxe. Ou se non se queimasen os plásticos, que por estaren no lixo non deixan de ser enerxía fósil. Ou polas inxentes cantidades de gas natural queimado como combustíbel auxiliar. A eficiencia enerxética de SOGAMA e tan baixa, que a directiva de 2008 relégaa a operación de eliminación, o último nivel da xerarquía de residuos; xa non se pode cualificar de valorización enerxética, como se nos facía crer.

Poderíamos considerar a incineración un beneficio ambiental, repito, se ficamos cegos diante do grave problema da crecente contaminación ambiental. Dioxinas, mercurio, e outras moitas substancias tóxicas seguen a saír polas chemineas das incineradoras por moi controladas que se teñan. Non hai emisións seguras destes potentes tóxicos, persistentes e bioacumulativos, por baixas que sexan. Velaí a razón de tantas normativas e protocolos internacionais: acadar o vertido cero deste tipo de contaminantes!.

Utilizar a atmosfera como vertedoiro non é solución, pois todos eses contaminantes acaban de novo no solo, nas augas e finalmente nos alimentos. A incineración contamina a quen a ten preto, mais tamén ao resto de seres vivos, e por suposto ás persoas, onde queira que vivamos. Estamos diante desta e doutras certezas científicas. A incidencia de enfermidades relacionadas coa contaminación, como o cancro, a diabete, os trastornos xenéticos, a esterilidade, están a aumentar, de tal forma que os nosos nenos e nenas, ou xa mozas e mozos, son na historia moderna a primeira xeración en gozar de menos saúde que a dos seus pais e nais. Imos seguir por este camiño?

Diante da actual crise económica, teño que repetir tamén o que vimos dicindo desde hai décadas: se queremos emprego, temos que desbotar a incineración e o vertido. Proxectos como o do Barbanza xeran entre 5 e 10 veces máis emprego. Coa incineración, Galiza está a perder máis de 2.000 empregos fixos.

Houbo cambios nas políticas da Xunta?. Ten a Xunta unha política de residuos acorde cos tempos de crise ambiental e económica que vivimos? Acorde coas políticas dos países avanzados do contexto europeos no que estamos?

Témola, aparentemente, na teoría dos textos legais. A lei estatal de 1998 incorporou por primeira vez a xerarquía de xestión, a alternativa ecoloxista dos 3Rs (redución, reutilización, reciclaxe), agora reforzada na Directiva de 2008 e a nova lei estatal de 2011. Hoxe é obriga como obxectivo mínimo a recuperación e reciclaxe do 60% dos residuos domésticos.

Houbo avances na teoría dos textos legais, obrigados, claro está. Mais tamén na letra do plan galego de xestión do lixo en vigor, podemos atopar elementos que nos clarifican o inmobilismo no que estamos ou, se se quere, o dominio de certos grupos de presión.

O investimento previsto polo PXRUG 2010-2020 é de 510 millóns de euros. A súa distribución é clarificadora:

–          prevención: 2%

–          prevención + preparación para a reutilización e a reciclaxe: 18%

–          nova incineradora:  43%

Esta distribución de investimentos non é acorde coa xerarquía de opcións que establece como prioritaria a prevención e a preparación para a reutilización e a reciclaxe. O plan de 2011 destina 3,4 veces máis recursos económicos á cada tonelada eliminada que a cada tonelada reciclada, e 7,2 veces máis recursos económicos á cada tonelada eliminada que a cada tonelada previda. Como chamamos isto? Perversión dos obxectivos e dos medios para acadalos? Ou acáelle máis chamarlle corrupción?

Na práctica, este plan de investimentos non permitirá alcanzar os obxectivos declarados de prevención e preparación para a reciclaxe. Estamos diante dun claro fraude á normativa vixente, aos obxectivos de prevención, recollida separada e preparación para a reutilización e a reciclaxe. Non modificar isto é aceptar a corrupción integral, desde a corrupción das palabras e das ideas, até a corrupción económica. Ou non é iso acordarmos facer unha cousa e destinar os medios á contraria?

Sabemos de contabilidade!. A Directiva europea e a Lei estatal obrigan a un 10% de redución na cantidade xerada, e a un 50% de reciclaxe mínimo. A actual incineradora de SOGAMA está a tratar o 43% do lixo xerado. Sumamos: 103%. A conclusión é clara: non hai cabida para unha nova incineradora na Galiza.

O noso plan, o de quen asinamos esta proposición de lei, é o de irmos algo mais aló dos mínimos requiridos, como xa teñen ido moitos países do noso contorno e tamén algunhas comunidades do Estado español. Hai miles de municipios e cidades en Europa que teñen superado o 80% de reciclaxe e reducido os residuos xerados. Velaí o plan A. Galiza non debe pasar polo plan B.

Todo isto fundamenta a exposición de motivos, o obxectivo e o articulado desta Iniciativa Lexislativa Popular. Ten como obxectivo principal clarificar e darlle forza á xerarquía que establece a prioridade dos 3Rs, xa presente na normativa actual, para que sexa realmente de obrigado cumprimento. Para isto, os orzamentos, os medios económicos e humanos, así como a programación temporal das actuacións previstas polo PXRUG axustaranse á xerarquía de residuos (art. 1.2).

Exclúese a incineración (con ou sen recuperación de enerxía) das actuacións a promover pola Xunta de Galiza, pola súa baixa eficiencia enerxética e o elevado risco de contaminación que produce, e para deixar sitio á reciclaxe e cumprir os obxectivos prioritarios.

Compre modificar o PXRUG para incluír obxectivos claros de redución da xeración e recollida separada con calidade (60% mínimo das principais fraccións), e establecer un prazo de 2 anos para implantar os modelos de recollida separada que realmente funcionan (art. 2.1 e 2.2), como o do Barbanza ou as novas opcións de recollida porta a porta. Non podemos seguir na inanición dos últimos anos, en que baixamos do 15% de reciclaxe en 2005 ao 10% en 2011!

Compre fomentar a compostaxe doméstica e garantir a instalación de plantas de reciclaxe e compostaxe comarcalizadas, dando cumprimento ao principio de proximidade e eficiencia na xestión (art. 2.3 e 2.4) e creando emprego, tan necesario.

E adóptanse por lei instrumentos económicos imprescindíbeis para acadarmos avances na xestión do lixo e facermos real o principio de quen contamina paga; para iso, debemos penalizar cunha taxa as cantidades enviadas a incineración e a vertido (art. 4) e reverter o recadado ao financiamento das actuacións prioritarias.

Unha disposición particular determina a necesidade de revisarmos o modelo de recollida selectiva de envases do actual ámbito SOGAMA, dada a súa inoperancia, ineficiencia ambiental e o desperdicio económico que causa e que todos e todas pagamos.

Non hai escusas orzamentarias. Co previsto para a nova incineradora pódese facer todo isto e máis. Poñan algo da súa parte, demostren que a arte de facer política e de gobernar seguen a ser útiles á sociedade.

Santiago de Compostela, 14 de maio de 2013

Publicado en Documentos | Etiquetado , , , , , , , , | Comentarios desactivados en DISCURSO DE DEFENSA DA ILP ANTE O PLENO DO PARLAMENTO GALEGO

Debate no Parlamento galego da Iniciativa Lexislativa Popular dos tres “R” dos residuos.

Publicado en Videos | Etiquetado , , , , , , , | Comentarios desactivados en Debate no Parlamento galego da Iniciativa Lexislativa Popular dos tres “R” dos residuos.

Mañá, martes 14 de Maio, debátese a toma en consideración da Proposición de Lei, de Iniciativa Lexislativa Popular, para a aplicación efectiva dos principios de redución, reutilización e reciclaxe de residuos en Galiza.

A ILP dos residuos entrou no Parlamento co aval de case 22.000 galegos e galegas que demandan outra xestión dos residuos urbanos allea á incineración e vertido que practica SOGAMA.

Manuel Soto Castiñeira, catedrático de Enxeñaría Química da UDC, será o voceiro encargado de defender esta iniciativa.

Na Orde do día do plenario está recollida no seu punto 1.3. O Debate de toma en consideración da Proposición de lei, de iniciativa lexislativa popular, para a aplicación efectiva dos principios de redución, reutilización e reciclaxe de residuos de Galicia (doc. núm. 83575, 09/PPLI-000005). Publicación da Proposición de lei, BOPG n.º 7, do 30.11.2012.

Lamentar que a Presidencia do Parlamento só nos ceda 5 convites para ter acceso ao debate como público na sala do pleno. Demostrase a pouca vontade democrática do PP e a intención de pechar á cidadanía e poñer valados a unha institución pública que debe estar aberta a todas as galegas e a todos os galegos. Por isto, agradecer a vontade dos partidos da oposición do parlamento galego que nos facilitaron e cederon convites para acceder á tribuna.

Con este motivo animamos a todas aquelas persoa que queiran, e poidan achegarse a Compostela, a participar na concentración a celebrar fronte ao Parlamento este martes 14 a partires das 11:30h en apoio a dita Proposición, e así facer visible o rexeitamento á incineración como solución ós residuos, cando hai outras alternativas máis coidadosas co medio ambiente, a par que economicamente máis sustentables; e xa demostrado, creadoras dun maior número de empregos.

Lalín, 13 de maio de 2013

Publicado en Comunicados | Etiquetado , , , , , , , , , | Comentarios desactivados en Mañá, martes 14 de Maio, debátese a toma en consideración da Proposición de Lei, de Iniciativa Lexislativa Popular, para a aplicación efectiva dos principios de redución, reutilización e reciclaxe de residuos en Galiza.

Concentración fronte ao Parlamento en apoio a ILP dos tres “R” dos residuos.

O martes 14 de maio no Parlamento de Galiza debátese a toma en consideración da Proposición de lei, de iniciativa lexislativa popular, para a aplicación efectiva dos principios de reducción, reutilización e reciclaxe de residuos de Galiza. Manuel Soto Castiñeira, Catedrático de Enxeñaría Química da UDC, será o voceiro encargado de defender esta iniciativa.
Con este motivo animámosvos a participa na concentración a celebrar fronte ao Parlamento este martes 14 a partires das 11:30h en apoio a esta Proposición.

Publicado en Comunicados, Concentracións/manifestacións | Etiquetado , , , , | Comentarios desactivados en Concentración fronte ao Parlamento en apoio a ILP dos tres “R” dos residuos.

Os Residuos Orgánicos en Rois: Unha Fonte de Riqueza

Publicado en Videos | Etiquetado , , , | Comentarios desactivados en Os Residuos Orgánicos en Rois: Unha Fonte de Riqueza

O PP comprométese a que a ILP da reciclaxe se debata no Parlamento antes do verán

Representantes da Comisión Promotora da ILP “PARA A APLICACIÓN EFECTIVA DOS PRINCIPIOS DE REDUCION, REUTILIZACIÓN E RECICLAXE DE RESIDUOS EN GALIZA” vimos de reunirnos co grupo parlamentar do PP para lle demandar un posicionamento a favor da toma en consideración desta iniciativa. Pedro Puy, voceiro parlamentar do PP, comprometeuse cando menos a non demorar a inclusión na orde do día do Pleno, e a que a ILP da reciclaxe sexa debatida denantes do verán. Trátase dunha boa nova, que garante que a iniciativa dos máis de 21.000 galegos e galegas que apoiaron esta ILP non vai ficar esquecida nun caixón, mais non implica que o grupo maioritario a vaia apoiar.

No seu momento, os tres grupos da oposición amosaron a súa postura favorábel a aprobar esta ILP e incorporala ao ordenamento xurídico galego. Agora só depende do PP estar á altura do compromiso destes milleiros de persoas facilitando unha tramitación rápida e apoiando unha norma que só pretende dar forza xurídica á xerarquía dos “3R” consagrada nas leis, e actualmente subvertida por modelos como SOGAMA.

Dende a Plataforma Galega contra a Incineración, integrada polas principais organizacións ecoloxistas galegas (ADEGA, Amigos da Terra, a FEG -18 organizacións-, SGHN e Verdegaia) e numerosas plataformas veciñais, confiamos en que os responsábeis parlamentares do PP cumpran a súa palabra e faciliten o debate da ILP nun pleno denantes do verán.

Entendemos que as políticas públicas de xestión dos residuos afectan ás nosas vidas de forma directa, polo que aos representantes políticos non lles debera dar igual apoiar un ou outro modelo de tratamento dos RSUs. A este respeito as leis son claras: a Redución, a Reutilización, a Reciclaxe e a compostaxe da materia orgánica son prioritarias e teñen un predominio xerárquico sobre a incineración e o vertido que practica SOGAMA. Ademais a reciclaxe e a compostaxe xeran máis postos de traballo que a incineración, que mesmo produce a perda de actividade no sector agrogandeiro, turismo, etc. alén de ser máis custosa para o peto dos cidadáns.

Por iso, este apoio inicial do PP non debera limitarse a facilitar o debate, senón que debería traer aparellado o compromiso de aprobar esta ILP para reorientar a actual política de xestión de residuos cara modelos máis ecolóxicos, económicos e solidarios. No actual contexto de crise, a moitos concellos non lles ten conta seguir vencellados a SOGAMA, cuxos prezos non deixan de aumentar e pesan como unha lousa sobra as maltreitas economías locais. As opcións baseadas na compostaxe, poden dimensionarse á medida de cada concello, mancomunidade ou comarca e traballan con tecnoloxías limpas, brandas e de baixo custo. Non é esta unha razón de peso para que o PP reflexione e deixe de fomentar o ruinoso sistema da incineración/vertido?

Publicado en Comunicados | Etiquetado , , , , | Comentarios desactivados en O PP comprométese a que a ILP da reciclaxe se debata no Parlamento antes do verán

Todos os grupos da oposición apoiarán a Iniciativa Lexislativa Popular pola reciclaxe

Resíduos

Representantes da Comisión Promotora da ILP “PARA A APLICACIÓN EFECTIVA DOS PRINCIPIOS DE REDUCION, REUTILIZACIÓN E RECICLAXE DE RESIDUOS EN GALIZA”vimos de reunirnos cos grupos do PSdG-PSOE, AGE e BNG para lles demandar un posicionamento a favor da toma en consideración desta iniciativa. Os tres grupos amosaron a súa postura favorábel a apoiar esta ILP e incorporala ao ordenamento xurídico galego. A ILP dos residuos entrou no Parlamento co aval de case 22.000 galegos e galegas que demandan unha outra xestión dos refugallos urbanos allea á incineración e vertido que practica SOGAMA. Agora depende do grupo do PP, que até o de agora non respostou ás peticións de entrevista, estar á altura do compromiso destes milleiros de persoas permitindo unha tramitación rápida e apoiando unha norma que só pretende dar forza xurídica á xerarquía dos “3R” consagrada pola normativa actual, para que sexa realmente de obrigado cumprimento.

O movemento ecoloxista galego e numerosos colectivos sociais levamos décadas reclamando un novo modelo de xestión de residuos para Galiza, un sistema descentralizado baseado na redución, a separación dos residuos orgánicos (que para SOGAMA non son reciclábeis!!), e a compostaxe, para camiñarmos, como o resto de Europa, cara unha sociedade da reciclaxe.

Dende a Plataforma Galega contra a Incineración, integrada polas principais organizacións ecoloxistas galegas (ADEGA, Amigos da Terra, a FEG -18 organizacións-, SGHN e Verdegaia) e numerosas plataformas veciñais, insistimos na necesidade de poñer as bolsas de lixo enriba dos atrís dos políticos, porque entendemos que as políticas públicas de xestión dos residuos afectan ás nosas vidas de forma directa. Para nós, o debate nunca foi a ubicación da incineradora: Foi o modelo. Un modelo, a incineración, defendido con mentiras polo PP contra toda lóxica, eficiencia e mesmo contra toda a lexislación de residuos galega, estatal e europea.

É precisamente esta subversión do marco legal e das directivas europeas, a razón de acudirmos a Europa para expoñer a catastrófica xestión dos residuos en Galiza e presentarlle aos responsábeis da Comisión e o Parlamento Europeo a realidade dun sistema, o de SOGAMA, ruinoso e perigoso para a saúde.

Publicado en Comunicados | Etiquetado , , , , | Comentarios desactivados en Todos os grupos da oposición apoiarán a Iniciativa Lexislativa Popular pola reciclaxe

Conferencia: “Máis alá da reciclaxe: Boas prácticas na xestión de residuos na UE”

NOTA: Intervención de Manuel Soto (membro da Comisión Promotora da ILP) a partir da hora 03:15:49.
Publicado en Videos | Etiquetado , , , , , , | Comentarios desactivados en Conferencia: “Máis alá da reciclaxe: Boas prácticas na xestión de residuos na UE”